పల్లవి:
కోఁత యజమానుండ స్తోత్రముఁ గూర్మితో నొనరింతుము ప్రీతి మీర గ మాదు పొలములు పెరిగి పండెను గావునఁ ||కోఁత||
1. నీదు సేవకులైన వారలు నిండు మోదముఁ నొందుచు నీ దయ నొక యేటి గ్రాసము నీ దినంబున గాంతురు ||కోఁత||
2. విత్తుకాలము కోఁతకాలము విమలమైన తలంపులు చిత్తమునఁ బుట్టించి మాకతి క్షేమ మొసఁగితి రక్షకా ||కోఁత||
3. వేసవిని భువి మేము నాటిన విత్తనం బతిరమ్యమై భాసురంబగు పచ్చ మొక్కయి బయలువడె నిది చిత్రము ||కోఁత||
4. జల సమాధిని వెడలి చక్కఁగ బలముతో నీ గింజలు బలుఁడు దేవుని శక్తి చేతను బాగుగను ఫలియించెను ||గోఁత||
5. ఆ ప్రకారమె నీదు నామము నందు కాలము చేసి యా ప్రజలు దేహములు మహిమను నందఁ జేయుము రక్షకా ||కోఁత||
6. కోఁత కార్యమువల్ల గూడను కూర్మిచే నీ బిడ్డలు నీతులను నేర్వంగఁ జేయుము ప్రీతిగల మా రక్షకా ||కోఁత||
7. దూత లంత్య దినంబునందున కోఁత గోయుదు రంతట నా తరుణ మున గురుగు లన్నియు నగ్నిలోఁ బడవైతురు ||కోఁత||
8. లోకమందలి గాలి వానల లోను మే మిఁక నుండక నాకమందున దండ్రి మింటను నేకముగ జీవింతుము ||కోఁత||
9. నీవు నేర్పిన యట్లే మే మిల నిన్నుఁ బ్రతిదినమందును జీవనోపాయంపు భుక్తిని దేవ, వేఁడఁగఁ జేయుమీ ||కోఁత||
10. మేఇన నేఁ బోషించు నన్న పానములనే వేఁడక జానుగా నాత్మలకునౌ భో జనము వేఁడఁ నీయుమీ ||కోఁత||
11. వసుధ నినుఁ బ్రార్థించు జన జీ వంపు రొట్టెవు నీవెగా అనువు నాదరణంబు భుక్తిని యగుము మా కిల నెప్పుడున్ ||గోఁత||