పల్లవి:
ఎందుఁబోయెదవో హా ప్రభురాయ ఎందుఁబోయెదవో ఎందుఁ బోయెదవయ్య యీ దుర్మానవశ్రేణి బొందఁదగిన భరంబుఁ బూని రక్షక నీవు ||ఎందు||
1. వడగాలిలోను నీ నెమ్మోము వాడికందఁగను నొడలఁ జెమటయు నీరు నొడిసివర దయై పార నడుగులు తడఁబడ నయ్యా యిప్పుడు నీవు ||ఎందు||
2. మూఁపుపై సిలువ శత్రు స మూహముల్ నడువఁ కాపు ప్రచండమౌ కారెండ కాయఁగ నేపున నా పాప మీ పాటు పెట్టఁగ ||ఎందు||
3. విరువు గట్టివియో జనుల రక్షించు బిరుదలయ్యవియో పరమ రక్షకుండా నా పాపబంధము లవియో పరిశోదించెడి వారి పట్టుకొమ్మలవియో ||ఎందు||
4. ఆకాశమందు దూతలు కొల్వ నతితేజ మొందు ప్రాకటమైన నీ సదముల్ పగులురాల తాఁకునఁబగిలి ర క్త ధారలొల్కఁగను ||నెందు||
5. పరమందుఁగల్గు పరిమళముచేఁ బసమించి వెల్గు చిరమౌ దేహమునకు నా యెరుష లేమను నట్టి పురములోపలి మన్ను పూత మయ్యెనా ప్రభువా ||ఎందు||
6. ఒక పాలివెతలా రవ్వంతైన సుకరమౌ స్థితులా యకటా చెదరి గుండె లదరి ఝుల్ ఝుల్మని యొకటిఁ బొందక తాప మొంది కుందునే కర్త ||ఎందు||